Algorytmy czynności

I Przygotowanie i odejście od pomostu jachtu, zacumowanego rufą do pomostu i dziobem do mooringu

    • kamizelki ratunkowe lub asekuracyjne na grzbiecie załogi, obmyć jacht
    • koło ratunkowe, pagaj, bosak na jachcie. Jeśli na jachcie jest silnik, lub instalacja elektryczna, lub gazowa musi być również gaśnica i koc ppoż!!!
    • opuścić płetwy mieczową i sterową / jeśli głębokość na to pozwala /, mocno wybrać i zaknagować kontrafał steru
    • otaklować jacht, przygotować żagle do stawienia, zabezpieczyć żagle krawatami przed rozwianiem
    • montaż i sprawdzenie silnika.
    • 1. Przed zdjęciem z stojaka ustawić bieg wsteczny

      2. Przed montażem na pantografie połączyć silnik z jachtem linką asekuracyjną

      3. Ustawić silnik na desce pantografu i b.silnie przykręcić śruby

      Sprawdzić stan paliwa, uzupełnić wykorzystując wężyk z „gruszką”

      Honda i Jonhson czysta benzyna, Merkury, Yamaha/ czarne obudowy/ benzyna z olejem 100:1

      5. Zamienić obie cumy rufowe na biegowo / wszystkie końce lin bez węzłów, tylko knagowe /

      6. Odsunąć rufę, luzując cumy rufowe i wybierając mooring, na około 1 m od pomostu, zaknagować liny.

      7. Opuścić silnik na pantografie i sprawdzić czy jest zablokowany w dolnej pozycji – cała spodzina w wodzie

      8. Sprawdzić czy w okolicy rufy nie ma w wodzie lin, wyregulować luz silnika na kolumnie na pożądany

      9. Ustawić dźwignię zmiany biegu w położeniu neutralnym, sprawdzić czy na wyłączniku jest tz. zrywka, otworzyć zawór paliwa, otworzyć dopływ  powietrza do zbiornika paliwa

      10. Włączyć ssanie, ustawić przepustnicę na rumplu w pozycję startu, obejrzeć się za  siebie / czy nie uderzymy, w coś, lub w kogoś łokciem /, wolnym ruchem ręki linką sprzęglić rozrusznik z kołem zamachowym, po wyczuciu oporu szybkim i długim ruchem uruchomić silnik, spokojnym ruchem pozwolić lince na schowanie się w rozruszniku.

      Uwaga!!! Linkę rozrusznika ciągniemy za elastyczny uchwyt, nie wolno owijać linki na palcach, dłoni, lub na nadgarstku.

      11. Zazwyczaj po dwóch trzech pociągnięciach silnik powinien odpalić, wyłączyć ssanie, zmniejszyć obroty na minimalne i sprawdzić czy z otworu kontrolnego leci woda.

      12. Włączyć bieg w przód, sprawdzić działanie silnika na pełnym zakresie obrotów, podobnie postąpić po zmianie biegu w wstecz, zmienić bieg na neutralny i wyłączyć silnik.

      Uwaga !!! Każda zmiana położenia dźwigni biegów musi być poprzedzona zmniejszeniem obrotów na minimalne.

      13. Jeśli po 2-3 pociągnięciach na włączonym ssaniu silnik nie odpala, należy wyłączyć ssanie, ustawić obroty na 1/2 mocy i ponowić uruchamianie.

      Przyczyną problemów może być „zalanie” świecy paliwem, brak kontaktu świecy z fajką, lub pominięcie wymienionych w punktach 9 i 10 czynności.

    •  omówić sposób odbicia od pomostu. Zazwyczaj przebieg jest następujący.
    • 1. Sprawdzić bezpieczny tor wyjścia pomiędzy mooringami i kierunek wiatru, bosak i jedno wiosło powinno być przygotowane awaryjnie na pokładzie

      2. Włączyć silnik i przygotować liny do oddania / nadal przełożone przez kluzy i owinięte na knadze, bez ostatniej blokującej węzeł pętelki.

      3. Oddać i wciągnąć na pokład pierwszą cumę rufową, włączyć bieg w przód, jeśli mamy silny wiatr z przedniej ćwiartki powinniśmy dać około 1/2 obrotów w przód.

      4. Oddać mooring, Manewrując mocą oraz wychyleniem silnika ustawić jacht pod odpowiednim kątem do wyjścia. Oddać drugą cumę rufową. Zazwyczaj jako ostatnią należy oddać cumę od strony planowanego toru cyrkulacji.

       

      II Taklowanie – przygotowanie żagli do stawiania.

      Przygotowanie foka

      •  połączyć róg halsowy – końcówkę stalowej linki w ,liku przednim – z sztagownikiem, szeklą lub linką.
      •  zaczynając od dołu, raksami lub karabińczykami łączyć lik przedni z sztagiem.
      • połączyć róg fałowy – końcówkę stalowej linki w liku przednim – z fałem.                                                                    Sprawdzić przed tym czy fał nie jest skręcony lub zahaczony o jakieś okucia na maszcie. Oba końce fału musza być cały czas zabezpieczone przed ” ucieczką do góry lub do wnętrza masztu „.
      • poprowadzić szoty, przez bloczki i kipy oraz zabezpieczyć ich końce węzłem ósemkowym.                              Szoty foka na Omedze, Venusce oraz szoty na innych jachtach których żagiel przedni zachodzi za maszt, prowadzone są od strony zewnętrznej, od strony wody. Sasanki, Vivy itp. jachty z małym fokiem mają szoty prowadzone pomiędzy wantami a masztem.
      •  postawić próbnie żagiel. Żagiel przedni można postawić w dowolnym ” kursie” w stosunku do wiatru, o ile nie jest bardzo duży.         Genua, duży fok stawiany w linii, pod wiatr może zostać uszkodzony o okucia masztu.           
        Taki żagiel powinno się stawiać w kursie, w którym żagiel łopoce poza jachtem.                                        
        Zawsze trzeba zwracać uwagę na gwałtownie trzepoczące szoty oraz róg szotowy, które mogą uderzyć w ciało żeglarza – łączenie szotów z rogiem żagla za pomocą szekli nie jest zalecane.                                             Pracujący przy maszcie powinien stać  poza linią wanty-maszt, od strony rufy.
      • po sprawdzeniu foka zrzucić go, naciągnąć jeden z szotów, żagiel zabezpieczyć krawatami  zaczynając od liku przedniego, zawiązać na knadze koniec fału

      Przygotowanie grota.rysunek1

      • wprowadzić w likszparę bomu – zazwyczaj od strony pięty bomu – pełzacz przy rogu szotowym żagla i liklinę liku dolnego.
      • po wprowadzeniu całej likliny, róg halsowy, za pomocą halslinki poprowadzonej na biegowo dookoła masztu pod fałami, przez remizkę i dookoła bomu ,  unieruchomić przy pięcie bomu. Zamiast linki stosuje się nieraz śrubę lub przetyczkę, przechodzącą przez okucie na pięcie
      • przełożyć na biegowo przez remizkę na rogu szotowym i okucie na noku bomu szkentlę i wybrać. Można wiązać węzłem płaskim, ale opartym na okuciu lub na liku. Jeśli róg nie jest wyposażony w pełzacz trzeba użyć drugiej linki przełożonej przez remizkę na rogu i obwiązać mocną tę linkę dookoła bomu.
      • sprawdzić czy głowica grota nie jest okręcona przeciągając w dłoniach lik przedni od rogu halsowego do fałowego i połączyć róg fałowy z fałem uprzednio sprawdzając czy fał nie jest skręcony lub zahaczony o okucia masztu. Pilnować oba końce fału przed „ucieczką”. Wprowadzić róg fałowy w lik szparę masztu. Na niektórych żaglach stosowane są pełzacze, wówczas w likszparę masztu spełniającą rolę prowadnicy pełzaczy wprowadzamy tylko pełzacze.
      • stawianie grota powinno się odbywać pod wiatr – linia wiatru do bajdewindu ostrego. w pozostałych kursach przy wietrze już od 2 B zarówno głowica, jak i listwy i tkanina będą się haczyć o wanty, saling itp. pomimo trzymania liku tylnego w dłoniach.
      • trzeba pamiętać o wyluzowaniu tali grota i podniesieniu noku w czasie stawiania żagla.                                   
        Na niektórych jachtach np. na Omedze wykorzystuje się fał grota jako topenantę na czas postoju

      III. Refowanie grota.
      Przeprowadzamy tą czynność przed wypłynięciem, na postoju – na cumach, kotwicy, albo w trakcie płynięcia – na silniku lub na samym foku.
      Kurs dowolny, zapewniający załodze stały przechył na jedną stronę, na foku będzie najczęściej pełnym.
      Klasyczny grot, bez refszkentli poprowadzonej systemem bloczków do kokpitu
      lub przynajmniej do pięty masztu, refuje się najbezpieczniej po całkowitym jego zrzuceniu.
      Jeśli mamy dwa refy i chcemy zarefować na drugi to powinniśmy zacząć od pierwszego, o ile mamy czas na to.

      1.Założyć długi refhals, poprowadzony dookoła masztu , pod fałami, przy pięcie bomu i przez remizkę refową na liku przednim.
      Refhals musi być mocno napięty, liklina wraz z remizką powinna ściśle przylegać do masztu. Drugą część refhalsu prowadzić dookoła pięty bomu i ponownie przez remizkę, też mocno napiętą zawiązać np. węzłem płaskim

      2. Naciągnąć refszkentlą róg szotowy refowy. Refszkentla musi być poprowadzona przez okucie na noku bomu i przez remizkę refową na liku tylnym.
      Można zastosować węzeł płaski, ale oparty musi być on na okuciu lub remizce, węzeł wiązany „w powietrzu” nie naciągnie żagla.

      3. Powstałą fałdę żagla z części pomiędzy likiem dolnym, a naciągniętą refbantą zwijamy w rulon i zabezpieczamy przed rozwinięciem refsejzingami.
      Pierwszy refsejzing-  obejmuje zrolowany żagiel przy przedniej remizce z refhalsem, drugi refsejzing – przy remizce z refszkentlą, Oba muszą przechodzić przez remizki refowe i obejmować bom oraz zrolowany żagiel, muszą być naciągnięte bardzo mocno, można użyć węzła płaskiego.

      4. Pozostałe refsejzingi zazwyczaj montowane na stałe pośrodku refbanty wiążemy też węzłami płaskimi, ale nie naciągamy nadmiernie.

      5. Na niektórych jachtach- np. na Omedze – po zarefowaniu grota, trzeba wysoko podnieść nok bomu w końcowej fazie stawiania grota,co wiąże się z luzowaniem obciągacza i talii.
      Jeśli tego nie zrobimy, liklina nie będzie wsuwać się do likszpary masztu.

      W czasie zrzucania grota, na początku tej czynności też trzeba podnieść nok wysoko do góry.

      Podczas refowania grota z bomem podtrzymywanym topenantą należy unieruchomić bom wybraniem talii, lub położyć go na nadbudówce po wyluzowaniu topenanty

       

       

Komentowanie jest wyłączone